Preskoči na glavni sadržaj

Proljeća Ivana Galeba roman Vladana Desnice / The Springs of Ivan Galeb novel by Vladan Desnica

  
Summary: Among the best novels that the intellectual prose has to offer and probably the best Croatian writer of this style. 

Desnica u ovom romanu govori kroz usta pripovjedača koji je pretpostavljam vrlo njemu nalik, govori o svojoj poetici, o svome životu, o kolopletu svega što sačinjava njegov život, pa su tako ovdje uključena i njegove kratke priče, koje sam već čitala i koje su mi se svidjele, a koje se začudo dobro uklapaju u ovaj esejistički, senzibilizirani, umjetnički, filozofski tip proze koja odbija bilo kakve zakonitosti i koja govori protiv uobičajene priče odbacujući tipičan narativni oblik romana kao nešto što je čovjek kao biće nadrastao, priča u tipičnom smislu riječi treba biti zanemarena prema riječima protagonista, ali ipak ovo nije roman sasvim bez priče i naracije, iako je ta priča grozničavo isprekidana. 

Kako opisati ovaj roman? Ima tu svega kao što sam rekla od poezije do poetike Desnice. Glavni junak je Ivan Galeb, violinist i lutalica, zaljubljen u umjetnost, skoro pa pisac, pjesnik i umjetnik, ali bez volje, ne mogu ga točno definirati možda nešto na pola puta između boema i filozofa, koji se sjeća svoga života dok leži u bolnici, ali za razliku od Prousta on se ne bavi samo prisjećanjem, već se u sve to miješa i dosta sadašnjosti, a možda i neke misli o budućnosti, neke nade...jako kompleksno djelo, dugačko i opširno opsegom u metaforičkom i doslovnom značenju. 

U dialogu fratra Anđelka (liberalnog fratra koliko god to neobično zvučalo)i Ivana Galeba otkrivaju se mnoge zanimljive stvari,a posebno mi je zanimljivo kako se Ivan opisuje kao netko više senzibiliziran nego inteligentan, kao da u toj osjetljivosti leži njegova ličnost. Desnica je osjetljiv pisac, a ta osjetljivost možda je baš ono što nazivamo intelektualnost, smatrajući ga inovatorom u hrvatskoj prozi u tom smislu. Još nešto što bih izdvojila je stil, način na koji Desnica posvećuje pozornost svakoj riječi i sveukupno ima nešto jednostavno prekrasno u njegovom jeziku, u lakoći njegove riječi... Barem je to moje mišljenje, a taj stil je ujedno i ono što me se najviše dojmljivo i privoljelo da se posvetim ovoj knjizi unatoč tome što sam bila  u stisci sa vremenom.

Popularni postovi s ovog bloga

Lontano dal mio paese, Lorenza Cozzolino (recensione libro)

Ciao tutti! Oggi  sul blog vi parlo del un libro molto rilevante e importante per i nostri tempi. Lontano dal mio paese è stata una lettura molto piacevole.A me questo libro è piaciuto molto.Vi chiedo pardon per i errori grammaticali nella mia recesione (la mia prima recensione scritta in italiano!), sto ancora imparando l'italiano. 


Sul sito Amazon ho trovato questa descrizione di Lontano dal mio paese: La storia di Anna e’ la storia di tutti i giovani italiani, che in questi anni sbattono la testa per vedere realizzati i propri sogni e resi concreti quelli che sono i loro diritti. Poi, se come lei sei nato a Napoli, la situazione è ancora più complicata, perché non solo devi combattere con la società, ma anche con tutto il marcio che ci gira intorno. (link)
Lontano Dal Mio Paese è un romanzo amaro, ma bellissimo. Ho letto con piacere e con una sensazione che ascolto un racconto di una amica. Questo romanzo, con la sua struttura narrativa tradizionale (cronologica) è molto facile d…

Invisible cities by Italo Calvino (book review and recommendation)

Invisible Cities is a novel by Italian writer Italo Calvino. Originally published in  1972, this novel remains popular with modern readers. Before I get to the review, I have a confession to make. I'm actually using a few photographs from another book (written in Italian) because I have listened to an audio version of this book. I could find and repost a photograph of this book, but what would be the point? I prefer to use my own book photography, because it feels more authentic.





I listened to an audio version of this book twice (which technically puts it into a 'reread' category), for two days in a row, while I was working on a new painting. The painting turned out pretty much perfect, should I thank Calvino for that? I'm not kidding, perhaps the beauty of his prose really helped (or somehow improved) my painting process. It is not such a far fetched idea as it might seem at first. The first time I listened to this book, I was mostly focused on the form that is to say…

All the King's Men,a novel by Robert Penn Warren ( Book Review and Recommendation)

THE DARING INTRODUCTION THAT REVEALS A BRILLIANT WRITING TALENT
All the King’s Men opens sharply, throwing the reader into the midst of things. Jack Burden, a young ex-reporter/ writer, a guy who walked out on his PhD, finds himself in the service of Willie, a raising political force. Willie, whose background doesn’t promise a successful politician, but who is ready to fight against the odds. Jack is there by Willie’s side, not because of the money, not because of the power, not because of anything like that. Why is Jack there? Jack isn’t sure himself. It is a complex question, one that keeps popping through the novel, one that gets answered many times and yet remains open to interpretations. Willie, who is commonly called the boss, says that it is because it is in Jack’s nature? Is it so? But what kind of nature are we talking about?
THE NARRATOR OF THE STORY IS OFTEN THE FORCE BEHIND THE EVENTS
Jack Burden is, true to his surname, a burdened man. Burdened with both his and his future p…