Preskoči na glavni sadržaj

Pedro Juan Gutierrez: Havanska trilogija

Havanska trilogija.
Nisam je dovršila. 
Još.

ali uskoro ću...

 sigurna sam jer prvi dio sam dio završila jučer (počela sam ga čitati na staru godinu), a neće dugo proći  i ostala dva ću vjerovatno pročitati u dahu ( i vjerovatno često namrgođenja čela, sa mučninom u želucu).

 Teško je prestati čitati, to je jedna od takvih knjiga. Što to točno znači: teško za prestati čitati? Može to biti iz sto razloga, može to biti krimić, drama ili neka knjiga pjesama, može to biti jer nas knjiga čini sretnijim, a može biti i obrnuto, pa to samo po sebi ne znači previše, zar ne? 

Zato neću reći da je knjiga čitka. Kao što je George Orwell točno zaključio, kratki ogledi knjiga su besmisleni, a ja ih srećom ne moram pisati za sitne pare (ni kratke oglede ni uopće nikakve oglede) kao njegov neuhranjeni nesretnik kojeg opisuje u jednom od svojih članaka, a što me zapravo podsjeća na samom junaka ove knjige koji je također neuhranjeni novinar. Meni za sada ne prijeti izravna neuhranjenost, ali s obzirom na svoj status stažista (čitaj zaposleni neplaćeni status) nije baš da sam posebno daleko od njega. 


Ova knjiga je: mučna. Neuvijena. Depresivna. Pomalo luda. Maštovita. Očajna. Strastvena. Uvrijedljiva. Nasilna, pa zatim neobična nježna. Kao sam pripovijedač baziran na samoj osobi pisca. Kuba gladuje, očaj, strava i ludilo, a kao i mnoga mjesta gotovo nemoguća za život obavija je neka čudna izmaglica fantazije i čudnovate sreće. Bolnog osmijeha. Zarobljene slobode. 

Teška tema. Glad i neimaština na Kubi devedesetih. Radnja isprekidana. Ispričana sa nekakvih šezdesetak kratkih priča. Bez reda. A kakvog reda može imati siromaštvo i patnja? dugotrajna glad? izmorenost fizička i duhovna? Gubitak perspektive? Maštovit seksualni život kao nekakva borba protiv sveprisutne smrti, boli i besmisla? Odnosi koji su napola ludi što nimalo ne iznenađuje.... 

Mislim ja tako o onome što sam pročitala...pitam se ima li ovisnosti o bijedi, o boli...pitam se ima li izlaza nakon što se određene stvari dogode, pitam se o ljudskoj prirodi i okolini i koliko jedna zapravo stvara drugu, svakakva nekakva pitanja mi se motaju po glavi. Da sažmem....kad je pročitam do kraja, napisati ću više o njoj, a za sada ću pustiti da mi se glavom motaju pitanja.

Popularni postovi s ovog bloga

Lontano dal mio paese, Lorenza Cozzolino (recensione libro)

Ciao tutti! Oggi  sul blog vi parlo del un libro molto rilevante e importante per i nostri tempi. Lontano dal mio paese è stata una lettura molto piacevole.A me questo libro è piaciuto molto.Vi chiedo pardon per i errori grammaticali nella mia recesione (la mia prima recensione scritta in italiano!), sto ancora imparando l'italiano. 


Sul sito Amazon ho trovato questa descrizione di Lontano dal mio paese: La storia di Anna e’ la storia di tutti i giovani italiani, che in questi anni sbattono la testa per vedere realizzati i propri sogni e resi concreti quelli che sono i loro diritti. Poi, se come lei sei nato a Napoli, la situazione è ancora più complicata, perché non solo devi combattere con la società, ma anche con tutto il marcio che ci gira intorno. (link)
Lontano Dal Mio Paese è un romanzo amaro, ma bellissimo. Ho letto con piacere e con una sensazione che ascolto un racconto di una amica. Questo romanzo, con la sua struttura narrativa tradizionale (cronologica) è molto facile d…

Invisible cities by Italo Calvino (book review and recommendation)

Invisible Cities is a novel by Italian writer Italo Calvino. Originally published in  1972, this novel remains popular with modern readers. Before I get to the review, I have a confession to make. I'm actually using a few photographs from another book (written in Italian) because I have listened to an audio version of this book. I could find and repost a photograph of this book, but what would be the point? I prefer to use my own book photography, because it feels more authentic.





I listened to an audio version of this book twice (which technically puts it into a 'reread' category), for two days in a row, while I was working on a new painting. The painting turned out pretty much perfect, should I thank Calvino for that? I'm not kidding, perhaps the beauty of his prose really helped (or somehow improved) my painting process. It is not such a far fetched idea as it might seem at first. The first time I listened to this book, I was mostly focused on the form that is to say…

Book review and recommendation: Eva Luna by Isabel Allende

Isabel Allende is an author that never fails to impress me. Her magical writing style always captures my attention, while her characters capture my heart. Still what I'm enamoured the most (when it comes to Allende's writing) are her poetical passages and meditations on life. Allende's an unique writing gift. 
Having previously read four of her novels ( The House of the Spirits , Of Love and Shadows , Daughter of Fortune and Zorro ) , I can't deny having certain expectations when it came to this author. Sometimes we dive into book blissfully unaware of where it might take us. Other times, we have expectations (not to say prejudice). Being already familiar with the writer is both a blessing and a course. Having been (already) accustomed to someone's writing style might make the reading easier. Similar like with friends, we're ready to pardon things to writers we love. On another hand, if our expectations are high, we might end up disappointed.

At this point, I t…